Eenmaal andermaal: Welkom in de wereld van commissie, toeslag en risico

Veilinghuizen hadden ooit een bijrol in het handelskanaal. Inmiddels zijn ze uitgegroeid tot full service dienstverleners met een leidende positie in de remarketing wereld. Waar vroeger handelaren het risico droegen en veilinghuizen als risicomijdend werden gezien, hebben investeringen in IT, processen en internationalisering het landschap veranderd.

Kleine veilinghuizen verdwenen, grote spelers bleven over. Er zijn nieuwe markten ontwikkeld. Opvallend is de introductie van gegarandeerde waardes, waarmee dealers, consumenten en leasemaatschappijen vooraf zekerheid krijgen over opbrengsten. Handelaren en veilinghuizen concurreren nu met datagedreven taxatieteams, die realtime bieden op inruilauto’s. De grens tussen handel en dienstverlening vervaagt. Een veiling die inkoopt wordt hiermee handelaar, en een handelaar met een taxatieteam is ook dienstverlener.

Zekerheidszoekers en avonturiers

Zekerheidszoekers kiezen voor vaste inkoopprijzen vooraf, avonturiers voor risico met mogelijk betere resultaten achteraf. Zekerheid op basis van een totaalvolume? Geen probleem, veilinghuizen hebben vertrouwen in hun Europese kopersnetwerken.

Maar het wordt nog gekker: heeft u een claim op de aandrijfaccu, roetfilter of het massavliegwiel? Dan is het antwoord: Nein, nein und nochmals nein!

Als ex-veilingman blijf ik deze wereld met plezier volgen. Hoewel de online veilingen iets saaier zijn, blijft de dynamiek me mateloos aantrekken. Wat wel duidelijk is voor iedere koper: “gij zult commissie betalen". Logisch, maar ik zet er wel kritische noot naast. Ik zie de commissies (de vergoeding voor de dienstverlening van het veilinghuis, inclusief een professionele auto inspectie) inmiddels oplopen tot € 600 voor een auto van zo’n € 25.000,- . Dat is hoog in relatie tot de retailmarges, zeker als je de garantierisico's van de retailer meeweegt. Maar deze commissies zijn wel helder. Het veilinghuis heeft dan overigens ook nog de marge op de auto of de commissie die het krijgt als verkoper. Het Barneveldse BCA (onderdeel van Constellation Automotive Group) gaat er lekker op en realiseert een dusdanige winst, dat een kipburgertje er tijdens de Mega Eindejaarsveiling prima vanaf kan. Altijd een gezellige veiling trouwens en het bezoek meer dan waard!

Graaiflatie

Naast commissie is er echter ook sprake van ‘graaiflatie' bij veel veilinghuizen. Ik doel dan onder meer op de buitenproportionele tarieven voor document handling. Onduidelijk is dan waaruit de dienstverlening bestaat, want laten we wel wezen: € 300 voor facturatie en een kentekendocument is lachwekkend en komt niet heel geloofwaardig over.

En wat als de auto niet overeenkomt met het inspectierapport? Als het rapport niet klopt dan mag de koper claimen, maar met een hoop mitsen en maren. Ter voorkoming van een claimcultuur wordt een eigen risico gehanteerd, dat is op zich volkomen begrijpelijk. Maar lees de voorwaarden goed, want daar schuilt het risico. De Duitse vrienden van Auto1 bijvoorbeeld maken het behoorlijk bont; claims op motoren en transmissies van auto’s ouder dan 10 jaar of met meer dan 150.000 kilometer worden niet geaccepteerd. Maar het wordt nog gekker: heeft u een claim op de aandrijfaccu, roetfilter of het massavliegwiel? Dan is het antwoord: Nein, nein und nochmals nein!

Lief zijn voor elkaar

Mocht je toch nog een claimmogelijkheid hebben gevonden dan zijn er ongeveer twee arbeidsuren nodig om de claimprocedure te doorlopen. Claims worden beoordeeld door een 'Bundesministerium van claims' in Berlijn, een instituut dat de koper standaard behoorlijk wantrouwt. Bij Auto1 is er wel een nieuwe service: lief zijn voor elkaar. Het is echter wel betaalde liefde. De koper betaalt optioneel een toeslag van zo'n €129 bovenop de toch niet lage commissie, en mag dan de auto vervolgens zonder opgave van reden retourneren. Met name dat laatste is natuurlijk supertoll, maar eerlijk gezegd wekt het bij mij een tweeslachtig gevoel op.

Je kunt de koe tenslotte niet zelf op de kont slaan en moet vertrouwen op het veilinghuis. De koper een toeslag laten betalen om op voorhand inspectiefouten en irritante claimprocedures te compenseren is de wereld op zijn kop!

De basis is dat je als koper zonder toeslag een fatsoenlijke dienstverlening mag verwachten, hiervoor betaal je immers commissie. De basiseis voor een koper is naar mijn idee een professionele inspectie met een claimmogelijkheid. Je kunt de koe tenslotte niet zelf op de kont slaan en moet vertrouwen op het veilinghuis. De koper een toeslag laten betalen om op voorhand inspectiefouten en irritante claimprocedures te compenseren is een eenzijdig verdienmodel en de wereld op zijn kop!

Een bekende term uit het handelsjargon is “laag bieden en weinig geven doet een mens in vreugde leven”. Maar een veiling is pas een veiling als er competitie is, en dat drijft de prijs op en beperkt de marge. Het zou daarom goed zijn als de belangen van verkoper, veilinghuis en koper beter in balans kwamen, mede gezien de risico’s aan de consumentenzijde. Een lang verhaal kort: online bieden is en blijft erg leuk, maar lees goed de voorwaarden voordat je biedt en beoordeel zowel de risico’s als de kostprijs, inclusief alle bijkomende kosten. Ik wens u veel klikplezier.

Lees hier het volledige artikel: https://bit.ly/4uY0TuA